DİLİNDE ŞİİR, KALBİNDE ATATÜRK SEVDASIYLA, NİMET AY -2. Bölüm

    Fatma Marmara

    30 Ekim 2017

    Sanat yönü dolu dolu olan Nimet Hanım Teyze ilk sahnede şiir okuduğu anısını paylaşırken aynı heyecanın ifadesi yayılıverdi yüzüne ve devam etti sözlerine:

    “1996-1997 yılıydı, yeğenim Mustafa keskin ve arkadaşı Ali Dursun bize İstanbul’da ki evimize geldiler. Akşam yemeğimizi yiyoruz, bir taraftan da şiir okuyoruz. Daha masayı kaldırmadan,  masadayken ben misafirlerime;

    -Bu akşam şiir dinletisi var, hadi sizi oraya götüreyim, dedim. Kalktık koştura koştura gittik. İçeriye girdik, 3-4 kişi oturuyor, iki kişi de sahnede, başka da kimsecikler yok. 

     “Bugün şiir dinletisi yok mu?” dedim.

     “Az kişi olunca yapmadık.” dediler.

    “Ama ben iki tane misafirimi aldım, soframı öylece bırakıp koşturarak getirdim onları buraya” dedim.

    “O zaman başlayalım.” dediler.

    Sahnede ki iki kişi karşılıklı şiir okumaya başladı, ardından;

    “İçinizde şiir okuyacak olan var mı?” diye sordular.

    Kimsede ses yok, zaten iki sıra insan var. Ayağa kalktım;

    “Ben!” dedim.

    Yukarıya, sahneye çıkmamı istediler. Sahneye çıkmadan okumak istediğimi belirterek hemen orada bir şiir okumaya başladım. Aradan bir süre geçti yine bir şiir daha okudum. Daha sonra yanıma bir hanım geldi. Adımı sordu ve bana;

    “Bizim falanca yerde toplantımız var. Oraya sizi de bekliyoruz.” dedi.

    Sonra oradan ayrıldık. Dedikleri gün geldi. Yanıma bir arkadaşımı aldım. Arayarak, sorarak verilen adrese gittik. Labirent gibi merdivenleri çıktık. Bir yerde kalabalık insanlar oturmuş. Beni davet eden Aytül Hanımda orada. Bizde usulca bir masaya oturduk. Masalarda herkesin önünde gazete var. Aynı zamanda da bir yandan şiirler okunuyor.

    “ Nimet Ay” dediler. İki tarafıma baktım. Hiç beklemiyorum. Daha çıkıp da elime mikrofon alıp, bir şiir okumuş değilim. Şaşırdım, etrafımda ki kalabalığa baktım. Ayağa kalktım, biraz ilerledim ve

    “Ben hazırlıklı değilim.” dedim. Bir arkama baktım, birde önüme, yarı yoldayım. Gözümü kapattım, gittim, mikrofonu ilk defa olarak aldım elime ve o anda aklıma gelen “70 Yaş” şiirini heyecanla okumaya başladım.

    Yaş yetmiş, iş bitmiş dediler.

    Gönlümdeki ateşi söndüremediler.

    Gözlerinin feri sönmüş dediler

    O mum ışığına bakıp

    İçimdeki volkanı görmediler, göremediler.

    Dedim ve ardından koşa koşa yerime oturdum. O an heyecandan duymuyorum etrafımı. Arkadaşım Melek “En çok seni alkışladılar” dedi. Beni mikrofona alıştıran o Aytül Hanım oldu. Bu toplantıları düzenliyorlardı ve her toplantılarına beni çağırdılar. Daha sonra dergi çıkarttılar. Benimde birkaç şiirimi bu dergilerde yayınladılar. Bu bana büyük bir mutluluk verdi, çok heyecanlandım dergide görünce. Bütün davetlerinin hepsine gittim. Gide gele, gide gele de şiir okumaya alıştım.

    İlerleyen yaşları içinde dörtlükler yazmış olan Nimet Hanım Teyzenin upuzun bir ömrü olmasını ve daha nice dörtlükler yazmasını diliyorum. Bu çok değerli sohbet için Sayın Nimet Ay Hanım’a ( Nimet Hanım Teyzeye) teşekkürlerimi, saygı ve hürmetlerimi sunuyorum.

    Sevgi ve saygılarımla…

    Fatma Marmara

     

     

    Henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun!
    Yorum yazın
    Yorum yazabilmek için üye girişi yapmalısınız. GİRİŞ YAP
    • İmlası çok bozuk, büyük harfle yazılan,
    • Habere değil yorumculara yönelik,
    • Diğer kişilere hakaret niteliği taşıyan,
    • Çok kısa ve konuyu zenginleştirmeyen yorumlar
    • KESİNLİKLE YAYIMLANMAYACAKTIR.
    • Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.
    Yazarin diğer yazıları
    Bolu'nun Rwitter Günlüğü
    Tüm Twitter Günlüğünü göster

    Sizden Gelenler
    Site içi arama
    Cumhuriyet Caddesi İnci İş Merkezi No:32   Tel: 0 374 217 82 85   Faks: 0 374 217 82 95
    1.3964850902557